The Physic of Haunting : ฟิสิกส์กับผี ฟิสิกส์, Haunting

จากบทความเก่า(แต่เก๋า)อันลือเลื่องของ Donald G. Carpenter ชื่อ The Physics of Haunting ซึ่งเขียนไว้นานหลายปีแล้ว วงการหนังสือบ้านเราก็ฮือฮากันอยู่ไม่น้อย เพราะที่ผ่านตาผมอย่างน้อยก็สามสำนวนแล้วครับ คือของคุณ ดนต์ รัตนทัศนีย์ (จากหนังสือมิติที่4), คุณวัฒนพงศ์ พ่วงลาบหลาย เจ้าของเรื่องผีๆในต่วย'ตูนพ็อคเก็ตบุ๊ค ส่วนอีกท่านผมจำชื่อไม่ได้แล้ว เชื่อว่าแฟนรุ่นเก่าที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไปน่าจะเคยผ่านตางานเขียนเหล่านี้มาบ้าง ความจริงก็ไม่อยากเอาเรื่องที่เราๆท่านๆคุ้นกันอยู่มาเล่าอีกหรอกครับ บังเอิญว่ามีน้องๆรุ่นหลังหลายคนถามถึงกันมา ผมก็เลยมาแกะให้อ่านกันเล่นอีกรอบนั่นแหละ ถือว่าอ่านเพลินๆละกันนะครับ

18-07-2003

:: By Sonic ::

พูดถึงเรื่องผีแล้วสาวๆมักชอบกันนักครับ โดยเฉพาะถ้าได้ฟังจากปากของคนที่ยืนยันว่าเคยเจอกับตัวมาแล้วยิ่งชอบเข้าไปใหญ่ บางคนฟังไปสั่นไป(แต่เลิกเล่าแม่คุณก็งอนอีกนะ ^^) แต่มีคนอีกกลุ่มครับที่ฟังแล้วสั่นเหมือนกัน เพียงแต่อวัยวะที่สั่นนั้นคือศีรษะครับ ทุกครั้งที่มีคนพูดถึงเรื่องผีคนกลุ่มนี้จะโคลงหัวอย่างระอาใจ พร้อมกับเบะปากเป็นทำนองที่ว่า "ไร้สาระน่า..." ออกมา คนกลุ่มนี้มักเรียกตัวเองว่าคนยุคใหม่ครับ เกิดในยุควิทยาศาสตร์ซึ่งมองเห็นปรากฏการณ์ทางวิญญาณเป็นเรื่องเพ้อฝันปนเสียสติ พวกเขามักจะพูดกันเสมอๆว่าผีไม่มีอยู่จริงเนื่องจากพิสูจน์ไม่ได้ แต่พอลองซักอย่างไม่ลดละว่าแล้วเค้าเอาที่ไหนมาพิสูจน์กันล่ะว่าผีไม่มีอยู่จริง เขาก็ไม่มีเหตุผลจะยกมาอ้างหรอกครับ ไม่เชื่อก็ลองดูสิ (ถ้าบอกว่าผีมองไม่เห็นจับต้องไม่ได้ แล้วเราเคยเห็นอีเล็คตรอนกันหรือครับ?)

คุณโซนิคจะบอกว่าผีมีอยู่จริงๆงั้นรึ? ก็ไม่อีกนั่นแหละครับ เพราะจนถึงปัจจุบันเราก็ยังไม่มีหลักฐานอะไรมาพิสูจน์ได้เหมือนกันว่าโลกนี้มีผีอยู่จริงๆ เพียงแต่การปฏิเสธเรื่องผีในปัจจุบันของคนบางกลุ่ม(กลุ่มใหญ่เสียด้วย)นั้น เกิดจากปฏิกิริยาทางอารมณ์มากกว่าครับ เพราะถ้ามองกันด้วยเหตุผลจริงๆแล้วนั้น ปัจจุบันไม่มีวิทยาศาสตร์สาขาใดเลยที่จะมายืนยันได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ว่า "ผีไม่มีอยู่ในโลก" ตรงกันข้ามครับ ศาสตร์ที่เก่าแก่นมนานกว่าวิทยาศาสตร์ล้วนแล้วแต่ระบุถึงผีด้วยกันทั้งนั้น รายงานต่างๆที่มีทั้งพยานบุคคลและพยานวัตถุที่เชื่อถือได้ก็มีอยู่จำนวนนับไม่ถ้วน หลักฐานเหล่านี้น่าจะแสดงให้เห็นได้ว่าอย่างน้อยๆ "ผีน่าจะมีอยู่จริง" การปฏิเสธเรื่องผีโดยอ้างวิทยาศาสตร์นั้นผมรับไม่ค่อยจะได้ครับ เพราะโดยเนื้อแท้แล้วเรายังไม่มีวิทยาศาสตร์สาขาใดที่ศึกษาเรื่องผีอย่างเป็นกิจลักษณะเลย ทั้งๆที่แนวโน้มของการมีผีอยู่ในโลกมันเป็นไปในทางบวกมากกว่าทางลบอยู่แล้ว ทำไมจึงไม่มีศาสตร์สาขาใดที่เจาะลึกลงในฟิลด์นี้แบบตรงๆกันบ้างล่ะ เคยสงสัยกันไหม?

คำตอบที่เป็นไปได้สำหรับตอนนี้ก็คือ บางทีเรื่องผีนั้นอยู่นอกเหนือขอบเขตหรือความสามารถของวิทยาศาสตร์ในปัจจุบันครับ เทคโนโลยีที่เรามีอยู่ยังไม่สามารถหยั่งลงไป ณ จุดนั้นได้ อีกทั้งข้อมูลเกี่ยวกับผีมักมีเป็นข้อมูลที่ค่อนข้างสับสนยากแก่การพิสูจน์ด้วยวิธีการทางวิทยาศาสตร์ เครื่องไม้เครื่องมือที่จะทำการทดลองก็สร้างขึ้นแสนยาก ดังนั้นจึงไม่แปลกอะไรที่นักวิทยาศาสตร์หลายคนแสดงอารมณ์ออกมาเมื่อพาดพิงถามเค้าเหล่านั้นถึงเรื่องผี (มนุษย์ต่างดาวก็ทำนองเดียวกันล่ะน่า) การปฏิเสธที่จะยอมรับ การปฏิเสธที่จะตอบคำถาม กลายเป็นสิ่งที่เราเห็นกันจนเจนตาในปัจจุบัน แต่นั่นก็นำมาเป็นข้อสรุปไม่ได้อยู่ดีแหละว่าผีไม่มีอยู่ในโลกนี้ จริงไหมครับ?

ถ้าจะกล่าวกันให้กว้างออกไปอีก ผลลัพท์ของคำตอบที่เกิดจากอารมณ์และอัตตา ก็ได้สร้างความขายหน้าเอาไว้แล้วอย่างมากมายในวงการวิทยาศาสตร์ เช่น ก่อนสมัยปี พ.ศ. 2083 มีผู้คนเชื่อกันว่าเคยมีก้อนหินตกลงมาจากท้องฟ้าจริงๆ สมาคมนักวิทยาศาสตร์แห่งฝรั่งเศสถึงกับออกมาปฏิเสธอย่างเป็นทางการ พร้อมกับยกหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ออกมาโต้แย้งเป็นเรื่องราวมากมายว่า "ก้อนหินไม่สามารถตกลงมาจากท้องฟ้าได้" แล้วเป็นไงล่ะครับ? ปัจจุบันนี้เราทราบกันดีว่า ก้อนหินนั้นสามารถตกลงมาจากท้องฟ้าได้ แถมขนาดของมันก็มีตั้งแต่เม็ดกรวดไปจนถึงรถยนตร์ขนาดย่อม และพวกเราเรียกมันว่าอุกกาบาต

เมื่อเป็นอย่างนี้แล้วเราก็ไม่ควรทำตัวเป็นคนที่มองอะไรเป็นแง่ลบร่ำไป เราไม่ควรมองเรื่องผีเป็นเรื่องเหลวไหลในทางลบเนื่องเพราะไม่อาจพิสูจน์ได้ด้วยวิธีทางวิทยาศาสตร์ หรือเพียงเพราะเรามีอารมณ์ที่ถูกกระทบดังนักวิทยาศาสตร์เหล่านั้น แต่เราน่าจะมองเรื่องผีกันในแง่บวกไว้ก่อน และใช้วิธีการทางวิทยาศาสตร์เข้าไปพิจารณามัน

พิจารณาอย่างไรหรือครับ? ตามผมมาสิ... ผมจะลองพาท่านพิจารณาสิ่งลึกลับที่เรียกว่าผีนี้ด้วยทฤษฎีทางฟิสิกส์อย่างง่ายๆ แน่ล่ะครับว่าสิ่งนี้ไม่ได้ทำให้ทุกอย่างกระจ่างแจ้งหรือชี้ลงไปได้ว่าผีมีอยู่จริง แต่กระนั้นเราน่าจะได้ข้อคิดอะไรเล็กๆน้อยๆจากตรงนี้บ้างอยู่ จริงไหมครับ?

สมมติฐานเกี่ยวกับผี


ในขั้นแรกเราจะตั้งสมมติฐานเกี่ยวกับผีไว้ดังนี้นะครับ...

1. กฏเกณฑ์ทางฟิสิกส์ต้องสามารถใช้ได้กับภูติผีปีศาจ นั่นหมายถึง ผีก็อยู่ภายใต้กฏเกณฑ์ของฟิสิกส์ซึ่งเราถือว่าเป็นกฏสากลของธรรมชาติ
2. ภูติผีปีศาจไม่ใช่เรื่องมายากล อิทธิปาฏิหารย์ หรือเรื่องเหนือธรรมชาติใดๆทั้งสิ้น
3. เรื่องภูติผีปีศาจ(Ghost), การหลอกหลอน(Poltergeist), เรื่องวิญญาฯคนตาย (Spirit&Soul) เป็นสิ่งที่มีสาเหตุมาจากต้นตอเดียวกัน แต่เป็นปรากฏการณ์ที่แสดงออกในรูปแบบที่แตกต่างกัน
4. ผีปีศาจจัดเป็นสิ่งที่มีอยู่ในโลกของความเป็นจริง หรือ Entity (อันนี้ขา Relational Database น่าจะคุ้นกันดี ^^) ดังนั้น Entity ใดๆควรจะมีลักษณะร่วมที่เหมือนกัน ผีก็เช่นกันครับ ไม่ว่าจะเป็นผีไทย ผีฝรั่ง ผีกระเหรี่ยง ควรจะอยู่ในกฏนี้คือมีลักษณะร่วมที่ไม่แตกต่างกันด้วย
5. ในการปรากฏกายของผีแต่ละครั้ง ร่างของผีจะปรากฏตัวขึ้นโดยคิดเป็นปริมาตร 0.07 ลูกบาศก์เมตร ซึ่งเป็นรูปร่างเฉลี่ยของคนที่มีน้ำหนักตัว 70 กิโลกรัม (อันนี้เป็นข้อมูลสถิติที่เค้าวิเคราะห์กันมาน่ะนะครับ)

จากสมมติฐานเราก็จะมาหามาตรฐานของผีกัน...
Entity ที่เรียกว่าผีมีอยู่หลายชนิดและมักจะพบกันในเวลาค่ำคืนหรือไม่ก็ในที่มืดเสียเป็นส่วนใหญ่ ดังนั้นเราน่าจะจัดให้มันเป็น "สิ่งที่มีธรรมชาติชอบอาศัยอยู่ในความมืด" เราไม่สามารถบอกได้ครับว่าผีนั้นเป็นสิ่งมีชีวิตหรือไม่มีชีวิต(แต่น่าจะเป็นอย่างหลังมากกว่า) ไม่สามารถบอกได้ว่าผีนั้นเป็นคน เป็นพืช หรือว่าเป็นสัตว์ ดังนั้นผมจึงขอเรียกมันว่า "สิ่งที่มีอยู่อย่างหนึ่ง" หรือ "ตัวตน" ไปพลางๆก่อน สิ่งแรกที่เราควรมาพิจารณากันคือ ISO เอ๊ย... ลักษณะมาตรฐานที่คล้ายคลึงกันของผีทั่วโลก ซึ่งจากบทความของท่านด็อกเตอร์ เราพบลักษณะร่วมของผีดังนี้ครับ

1. ผีจะชอบปรากฏตัวในเวลากลางคืน (พระอาทิตย์ตกดินเป็นได้การละ) การปรากฏตัวแต่ละครั้งกินช่วงเวลาประมาณ 2-10 วินาทีโดยอาจจะมากหรือน้อยกว่านั้นเล็กน้อย เมื่อผีปรากฏตัวแล้วมันจะหายไปชั่วครู่ จึงจะสามารถปรากฏตัวใหม่ได้อีก

2. ถ้าผีปรากฏตัวในที่มืดแล้วสายตาของเราสามารถมองเห็นมันได้ แสดงว่าผีต้องมีแสงสว่างในตัวเอง จากข้อมูลเรื่องผีทั่วโลกเราพบว่า ผีเปล่งแสงสว่างเรืองๆได้ โดยมีกำลังส่องสว่างอยู่ในช่วงความเข้มแสงประมาณ 1-20 แรงเทียน

3. การปรากฏตัวของผีพบว่ามีลักษณะรูปร่างคล้ายคน แต่ไม่เคยปรากฏตัวในลักษณะเปลือยร่างล่อนจ้อน(ส่วนผีนางแบบนู้ดนี่ไม่ยังไม่เคยมีเคสครับ) ผีจะมีเครื่องนุ่งห่มติดตัวมาด้วยเสมอ ส่วนมากจะเป็นลักษณะของผ้าห่อศพ ผ้าตราสัง บางครั้งก็สวมชุดเสื้อผ้าคล้ายคนธรรมดา แต่มีจุดที่แตกต่างออกไปก็คือ ทั้งผิวกายและใบหน้าของผีมักปรากฏในรูปลักษณะสีขาวคล้ายหมอกควัน (บางครั้งก็มีสีต่างๆเช่น น้ำเงิน เหลืองอมแดง หรือสีเขียวเรืองๆปนอยู่ในสีขาวนั้นด้วย) ภาพ"ร่างกาย"ของผีที่มองเห็นมักมีลักษณะเป็นรางๆ โปร่งแสงมองทะลุไปได้ มีขนาดเล็กกว่าตัวคนธรรมดาทั่วไปครับ

4. ส่วนใหญ่แล้ว 99% ผีมักจะหันหน้าเข้าหาผู้ประสบเหตุเสมอ มีส่วนน้อยมากที่ผีจะหันด้านข้างหรือด้านหลังให้(สงสัยว่าผีจะงอน) โดยเฉพาะผีของไทยนี่ไม่ธรรมดาครับ เนื่องจากมักจะห้อยหัวลงมาหาผู้ประสบเหตุอยู่เสมอๆ

5. รายงานเรื่องผี 90% พบว่าผีมีร่างเป็นมนุษย์ มีรายงานไม่มากนักที่ปรากฏว่าเป็นผีสัตว์ เช่น ผีสุนัข ผีแมว ผีวัว หรือผีพะยูน เป็นต้น

6. ผู้ที่เคยเจอผีในระยะกระชั้นชิดทุกคน (เหมือน Close encounter of the third kind เลย) ต่างรายงานสภาพการเปลี่ยนแปลงของบรรยากาศรอบตัวขณะผีปรากฏกายว่า อากาศมักเย็นวูบลงอย่างฉับพลันก่อนหน้าหรือขณะเวลาเดียวกันกับการปรากฏตัวของผี ณ จุดนั้น

7. ถ้ามีเสียงหรือกลิ่นมาพร้อมการปรากฏตัวของผีล่ะก็ พยานจะรับรู้ได้เพียงเล้กน้อยเท่านั้นเรียกได้ว่าเป็นเสียงหรือกลิ่นที่เบาบางมากว่างั้นเถอะครับ เสียงที่เกิดมักเป็นเสียงธรรมชาติทั่วไป เช่น เสียงหอบหายใจหนักๆ เสียงคนฮัมเพลง เสียงร้องไห้ เสียงกระซิบ เสียงหัวเราะแผ่วๆ เสียงเดินลากเท้า เสียงกระดิ่งหรือระฆังที่เรามักได้ยินตามโบสถ์เป็นต้น กลิ่นที่ปรากฏบางครั้งหอมเอียนเหมือนกลิ่นดอกไม้ป่า กลิ่นธูป กลิ่นสาบสาง กลิ่นอับชื้นเหมือนดินโคลน ที่หนักหน่อยก็เป็นกลิ่นคาวเลือดไปเลยครับ

ลักษณะการปรากฏตัวของผีทั้ง 7 ข้อนี้ ถือได้ว่าเป็นมาตรฐานการปรากฏตัวของผีกลางคืนทั่วโลก ฝรั่งเค้าเรียกว่ามาตรฐาน SNG ครับ มาจากคำเต็มว่า Standard Night time Ghost สิ่งเหล่านี้เมื่อปรากฏขึ้นจะทำให้ผู้ประสบเหตุรู้สึกเช่นเดียวกับเวลาเผชิญหน้ากับอัดกุ้ง(ณ All-Final) นั่นคือหวาดกลัว ผวา จึงเรียกปรากฏการนี้ว่าผีหรือการหลอกหลอน(Haunting) เมื่อวิเคราะห์กันให้ดีแล้วจะพบว่าการปรากฏตัวของผีตามมาตรฐาน IEEE เอ๊ย... SNG สามารถนำมาสร้างเป็นสมมติฐาน 2 ประการได้ กล่าวคือ...

สมมติฐาน 2 ประการเกี่ยวกับผี

ประการที่หนึ่ง ปรากฏการณ์ SNG เกิดขึ้นโดยตรงกับสมองของผู้ประสบเหตุ ทั้งนี้อาจจะเกิดจากการรบกวนของกระบวนการไฟฟ้าชีวเคมีในสมอง ทำให้ประสาทและระบบรับความรู้สึกเกิดความผิดเพี้ยน โดยเฉพาะในส่วนของมันสมองและไขสันหลัง อนุมานได้ว่า เป็นความผิดพลาดที่เกิดจากการกระตุ้นโดยกระบวนการป้อนกลับข้อมูลของระบบประสาทใต้สำนึกและของสมองเอง กรณีเช่นนี้ศัพท์ทางการแพทย์เรียกว่า "เกิดอาการประสาทหลอน" (Hallucination) ซึ่งถือได้ว่าในขณะนั้นผู้ประสบเหตุกำลังเจ็บไข้ได้ป่วยทางความนึกคิด

อีกกรณีหนึ่งก็คือ การกระตุ้นให้สมองเกิดอาการภาพหลอนขึ้นเอง อาจกระทำได้จากสิ่งเร้าภายนอก โดยใช้คลื่นอิเล็คโตรแม็กเนติกที่มีขนาดคลื่นพอเหมาะยิงคลื่นนั้นตรงไปยังสมองก็เป็นได้ การควบคุมสภาวะแวดล้อมบางอย่างซึ่งมีผลกระทบต่อจิตใจและอารมณ์ความรู้สึก ก็อาจเป็นสาเหตุทำให้สมองของเราเกิดภาพหลอนขึ้นได้เหมือนกัน ทั้งนี้เคส่วนใหญ่ที่ทดลองมาต้องเกิดจากการกระทำของผู้เชี่ยวชาญและโดยเทคนิคชั้นสูงเท่านั้น ในกรณีหลังเราถือว่าผู้ประสบเหตุถูกสิ่งเร้าควบคุมจากภายนอก เรียกว่า"ถูกควบคุมให้เกิดประสาทหลอน" โดยภาพหลอนที่เกิดขึ้นนั้นถือว่าเป็นภาพหลอนที่ถูกควบคุม(Illusion)

โดยสรุปแล้วสมมติฐานประการที่หนึ่งถือว่าผีไม่มีอยู่ในโลก แต่ปรากฏการณ์ผีมีอยู่จริง คำว่า"จริง"ในที่นี้คือความจริงที่เกิดขึ้นในสมองของผู้ประสบเหตุนั่นเอง

ประการที่สอง ปรากฏการณ์ผีตามมาตรฐาน SNG เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นจริงๆไม่ใช่เรื่องประสาทหลอนหรือการควบคุมให้ประสาทหลอน ถ้าสมมติฐานที่สองถูกต้องสมมติฐานที่หนึ่งก็ผิด (แหงเด่ะ -_-') ถ้าผีปรากฏตัวให้เราเห็นได้จริงๆก็แสดงว่าผีต้องสามารถสร้าง"ร่าง"หรือเปล่งแสงสว่าง (Photons)ออกมาได้ จึงทำให้เราสามารถมองเห็นในเวลากลางคืนหรือที่มืดๆ

ถ้าผีเป็นภาพหลอนแล้ว ทำไมจากข้อมูลเรื่องผีถึงมีเคสที่ผีปรากฏตัวต่อหน้าคนหมู่มากซึ่งอยู่ในมุมมองที่แตกต่างกัน จากตำแหน่งของแต่ละคนทุกคนสามารถมองเห็นผีตนนั้นได้จากมุมมองของตัวเอง ข้อมูลนี้สนับสนุนสมมติฐานหลังและแสดงให้เห็นว่าผีปรากฏตัวได้ด้วยการเปล่งโฟตอนออกมา ไม่ใช่ภาพหลอนที่สร้างขึ้นในสมองของผู้ประสบเหตุเหล่านั้น


ฟิสิกส์กับการปรากฏตัวของผี

เอาเป็นว่าเราจะยึดแนววิเคราะห์ตามสมมติฐานข้อที่สองกันนะครับ โดยยืนพื้นอยู่บนข้อสังเกตที่ว่า "ผีต้องสร้างโฟตอนเพื่อเปล่งรัศมีออกมา ทำให้ผู้ประสบเหตุสามารถมองเห็นมัน(เขา,เธอ,หล่อน)ได้ในที่สุด" ...จากรายงานเกือบทั้งหมดของผู้ประสบเหตุพบว่าผีสามารถลอยตัวในอากาศได้ มีอาการเคลื่อนที่อย่างน้อยๆก็เหมือนคนเดินเท้าไม่ติดดิน ถ้าเช่นนั้นเป็นไปได้ไหมครับว่าผีต้องมีน้ำหนักตัวน้อยกว่าอากาศ เพราะถ้ามันน้ำหนักมากกว่าแล้วล่ะก็มันจะแสดงพฤติกรรมแบบนั้นไม่ได้แน่ ถึงยังงั้นผีก็ควรจะเบากว่าอากาศไม่มากนัก เนื่องจากถ้าเบามากผีก็จะลอยไปตามลมเหมือนลูกโป่งสวรรค์ หากจะอยู่กับที่จำเป็นต้องหาอะไรมายึดเกาะเอาไว้ ซึ่งก็ไม่มีผู้ประสบเหตุรายไหนพบว่าผีผูกขาตัวเองไว้กับโต๊ะ ขอบหน้าต่าง รากไม้ หรือว่าหิ้วสมอลอยไปลอยมาแต่ประใด ดังนั้นจึงอนุมานได้ว่า ผีมีน้ำหนักตัวน้อยกว่าอากาศอยู่นิดหน่อยครับ

เอาล่ะครับทีนี้เราลองมาดูโจทย์แรกที่ต้องขบให้แตกกัน นั่นคือผีสร้างโฟตอนขึ้นมาได้อย่างไร? จากข้อมูลของ SNG พบว่าผีส่วนมากปรากฏตัวให้เห็นเป็นภาพสามมิติเรือนลางกลางอากาศ นั่นหมายความว่าผีทำให้อากาศรอบตัวมันนั่นเองเปล่งแสงขึ้นมา ตัวผีจริงๆไม่มีแสงสว่าง ไม่สะท้อนหรือดูดกลืนคลื่นแสง อากาศต่างหากที่เป็นตัวเปล่งแสง(โฟตอน)ออกมา อะตอมของอากาศจะต้องถูกรบกวนจนกระทั่งอิเล็กตรอนเปลี่ยนตำแหน่งวงโคจรของมัน จนกระทั่งในที่สุดก็เปล่งแสงออกมา

ในทางฟิสิกส์เราทราบกันว่าโฟตอนสีม่วงเป็นคลื่นอิเล็คโตรแม็กเนติกที่มีความถี่ 3,950 A° และโฟตอนสีน้ำเงินมีความถี่ 4,400 A° เมื่อได-อะตอม (di-atom) ของไนโตรเจนอิออนถูกรบกวนในช่วงเวลาทุกๆ 0.01 วินาที แต่สำหรับธาตุออกวิเจนมันจะเปล่งโฟตอนสีแดงความถี่ 7,500 A° ออกมาให้ในทุกช่วงเวลา 0.7 วินาทีโดยประมาณ แต่จากข้อมูลเรื่องผีเราสรุปได้ว่าผีเปล่งโฟตอนสีขาวน้ำเงินซึ่งเป็นแสงสว่างจางๆที่มีความเข้มของแสงต่ำเอามากๆ ประเมิณค่าความเข้มแสงได้ประมาณ 1-20 วัตต์ ต่อปริมาตร 0.07 ลูกบาศก์เมตร และตาของคนเราจะสามารถมองเห็นความเข้มของแสงสว่างได้ในที่มืด โดยใช้ระบบประสาทที่เรียกว่า Rods Cell เท่านั้น เซลล์ชนิดนี้มีอยู่ในดวงตาของทุกคน มันสามารถรับภาพได้ว่องไวเฉพาะแสงสว่างขาวดำเท่านั้น (เรียกว่ามองไม่เห็นสีของแสงว่างั้นเหอะ) ดังนั้นไม่ว่าผีจะเปล่งแสงสีแดง สีม่วง สีคราม หรือสีรุ้งออกมา ดวงตาของคนก็ไม่สามารถมองเห็นได้(ในกรณีที่ความเข้มของแสงต่ำมาก) คนเราจะมองเห็นเป็นสีขาวคือเฉพาะความสว่างสลัวๆเท่านั้น แต่ถ้าความเข้มของแสงสว่างมีมากขึ้นตาคนเราจะมองเห็นเป็นสีน้ำเงินก่อน และนี่ก็เป็นเหตุผลอันหนึ่งที่อธิบายได้ว่า ทำไมผู้ประสบเหตุถึง 99% จึงมองเห็นผีในลักษณะของภาพขาวดำหรือสีขาวน้ำเงินเท่านั้น

สรุปได้ว่า ผีจะสร้างแสงสว่างขึ้นเมื่อต้องการแสดงตัว โดยการกระตุ้นโฟตอนจากบรรยากาศ แสงสว่างที่ออกมามีความเข้มต่ำมากความสว่างไม่เพียงพอที่จะไปกระตุ้น Cones Cell ซึ่งทำหน้าที่รับรู้สีของแสงให้ทำงานได้ คนเราจึงสามารถมองเห็นผีได้ในลักษณะขาวดำเรือนลางเท่านั้น

โจทย์ต่อไปที่เราต้องพิจารณาก็คือ... ผีใช้พลังอะไรมากระตุ้นอิเล็กตรอนของบรรยากาศทำให้เกิดการคายโฟตอนออกมา? ผีมีพลังงานในตัวเองกระนั้นรึ? หรือว่าผีมีวิธีนำพลังงานจากแหล่งอื่นมาใช้?

ในการตีความโจทย์ข้อนี้เราไม่ควรลืมข้อสังเกตจากปรากฏการณ์ SNG ข้อหนึ่งที่ว่า ก่อนและหลังการปรากฏตัวของผี อากาศ ณ จุดนั้นจะเย็นวูบลงอย่างทันทีทันใด ข้อมูลนี้น่าจะเกี่ยวข้องกับการใช้พลังงานของผ ีมากระตุ้นให้เกิดการสร้างโฟตอนของอะตอมในบรรยากาศ ผีคงไม่มีพลังงานในตัวเองหรอกครับ แต่คงใช้พลังงานความร้อน (Thermal energy) จากบรรยากาศมาเป็นพลังงานกระตุ้นอะตอมของธาตุให้เกิดการตื่นตัว (excited) โดยใช้หลักการเดียวกับหลักการทางฟิสิกส์ที่เรียกว่า Maxwell-Bolzmann ผีคงจะต้องดึงพลังงานความร้อนในบรรยากาศมาเปลี่ยนให้เป็นโฟตอน ซึ่งมีผลทำให้อุณหภูมิในบรรยากาศลดลงในทันที โดยการคำนวณอย่างหยาบๆพบว่า ถ้าผีสร้างโฟตอนความเข้ม 20 วัตต์ โดยดึงเอาพลังงานความร้อนจากบรรยากาศปกติที่ความดันระดับน้ำทะเล จะทำให้อุณหภูมิของบรรยากาศเย็นลงได้ประมาณ 14.5 C° ต่อนาที อุณหภูมิจะลดลงเรื่อยๆตราบเท่าที่ผียังสามารถเปลี่ยนความร้อนให้เป็นโฟตอนอยู่ได้ จนกระทั่งถึงความเย็นจุดหนึ่งจะทำให้ไอน้ำในบรรยากาศกลั่นตัวควบแน่นกลายเป็นหมอก (เรียกว่า dew point นั่นเองครับ) ตอนนี้ก็จะเกิดกลุ่มหมอกควันหนาทึบปกคลุมตัวของผี ดังนั้นจึงมีข้อสรุปที่ค่อนข้างแน่ชัดออกมาว่า ผีที่อยู่ในที่ๆมีอากาศแห้ง(ไอน้ำในบรรยากาศน้อย) จะปรากฏตัวให้เห็นได้เรือนลางกว่าผีที่มีสำมะโนครัวในแถบอากาศชื้น

ครับ เราก็เลยได้ข้อสังเกตอีกประการหนึ่งตามมาหากสมมติฐานนี้ถูกต้อง นั่นคือถ้าผีสามารถดึงเอาพลังงานความร้อนในบรรยากาศมาใช้ได้ ก็หมายความว่าตัวของผีเองนั้นต้องประกอบด้วยพลังงานล้วนๆ(หรืออย่างน้อยต้องประกอบด้วยพลังงานมากกว่าสสาร) และข้อมูลหลักฐานเรื่องผีจากทั่วโลกก็สนับสนุนแนวคิดดังกล่าวนี้เสียด้วยสิครับ ไม่มีหลักฐานชิ้นใดที่ชี้ให้เห็นชัดว่าตัวของผีประกอบด้วยเนื้อหนังมังสาอย่างคนเรา ...ดังนั้นเป็นไปได้ไหมหากเราจะสรุปว่า ผีมีตัวตนที่ประกอบด้วยพลังงาน ไม่ใช่สสารเหมือนร่างกายมนุษย์ แต่อาศัยหลักเกณฑ์ทางฟิสิกส์ของไอน์สไตน์ข้อที่เรียกว่า "กฏความสัมพัทธภาของความสมดุลย์แห่งมวลสาร" (Einstein Relativistic Law of Mass-equivalence) พลังงานที่ประกอบขึ้นเป็นตัวของผีก็สามารถวัดหาค่ามวลสารได้ โดยอาศัยวิธีการวัดที่เรียกว่า "การวัดด้วยคลื่นความโน้มถ่วง" (Gravitational methods) ครับ


แล้วผีหลอก(Poltergeist)ล่ะ?

ผีหลอกวิญญาณหลอน(ตามชื่อหนังของสปีลเบิร์ก ผมชอบคำนี้น่ะครับ ^^) คือปรากฏการณ์อย่างหนึ่งที่เชื่อกันว่าเป็นการกระทำของภูติผีปีศาจ หรือวิญญาณผู้ประสงค์ร้ายที่แสดงออก(โดยพยายาม)ไม่ปรากฏตัวให้เห็น ว่าตนสิงสู่อยู่ ณ บริเวณนั้น หรือเป็นการแสดงออกเพื่อให้ผู้บุกรุกหรือแปลกถิ่นที่ล่วงล้ำเข้ามาให้รู้ตัวว่า นี่เป็นการเตือนนะว๊อย ตูข้าไม่ต้อนรับ(พวก)เอ็ง บางกรณีเป็นการขับไล่ แต่บางครั้งก็แค่หยอกเย้ากระเซ้าเล่นเฉยๆ ซึ่งแน่นอนล่ะว่าผู้ถูกกระเซ้าคงไม่แฮปปี้ด้วยเท่าไหร่นัก

ความพยายามแสดงออกของผีหลอกวิญญาณหลอนมักเป็นไปในรูปการณ์แปลกๆ ส่วนมากแฝงไปด้วยความอาฆาตมาดร้าย เช่น ทำเสียงดังปึงปังโครมคราม (อย่างที่แฟนผมหรือแฟนใครชอบทำเวลางอน -_-') ทำให้วัตถุบางอย่างล้ม ตกลงมาจากที่สูง หรือเกิดการเคลื่อนย้ายตำแหน่งให้เห็นกันอย่างจะจะ ทำการปิดประตูหน้าต่างอย่างผิดกาลเทศะ(ฝนไม่ตกมันก็ปิด) ตลอดไปจนทำเสียงหลอกหลอนประหลาดๆ เป็นต้น

จากรายงานเรื่องผีหลอกวิญญาณหลอนประเภทมองไม่เห็นตัวพวกนี้พบว่า ส่วนใหญ่ผู้ประสบเหตุจะเป็นเพศหญิงวัยรุ่นถึงวัยกลางคน มีรายงานส่วนน้อยที่พบว่าผู้ประสบเหตุจะเป็นเพศชายในวัยเดียวกัน (ก็ผู้หญิงเค้าขวัญอ่อนกว่านี่น๊า...) และก็มีบ้างที่เกิดกับชายหญิงสูงอายุครับ

วิธีที่ผีจะนำพลังงานมาสร้างปรากฏการณ์ผีหลอกวิญญาณหลอน (Poltergeist) นั้นจะต้องผิดแปลกแตกต่างไปจากการปรากฏกายของผีทั่วไป ซึ่งถ้าเรามองกันในแง่ของฟิสิกส์แล้วเราจะพบว่า

1. พลังงานที่ใช้จะต้องเป็นพลังงานที่เปลี่ยนไปในรูปของ"แรงกระตุ้น" ซึ่งเกิดขึ้นอย่างปัจจุบันทันด่วนและเป็นจังหวะอย่างที่เราเรียกกันว่า Impulse จากข้อมูลของนักวิจัยพบว่าอิมพัลซ์หนึ่งมีจังหวะช่วงความถี่ 1 วินาทีต่อครั้ง เช่น เสียงเคาะกระจก เสียงเดินกุกกัก ที่ครั้งหนึ่งจะเว้นช่วงระยะเวลาประมาณ 1 วินาทีเสมอ

2. จำนวนพลังงานที่จะต้องใช้ในแต่ละอิมพัลซ์ คำนวณออกมาได้ค่าประมาณ 60 จูลส์ (คิดเป็นน้ำหนักประมาณ 50 ก.ก. ครับ)

3. ความสำคัญอยู่ที่ยอดสุดของกำลังงานครับ (peak power output) ซึ่งให้กำลังงานสูงถึง 6K วัตต์ หรือมากกว่านั้นในแต่ละอิมพัลซ์ ในข้อนี้เราจะเห็นได้ว่าความแตกต่างของพลังงานในการปรากฏตัวของผี ผีต้องดูดพลังงานจากบรรยากาศมาแปลงเป็นโฟตอน แต่การทำผีหลอกวิญญาณหลอน ผีจะต้องสะสมพลังงานชั่วขณะหนึ่งก่อน สะสมเอาไว้ให้ได้พลังงานมากพอที่จะปลดปล่อยออกไปเพื่อให้เกิดแรงกระต้นเป็นอิมพัลซ์ ลงมีแรงแบบนี้ถ้ามากขึ้นอีกหน่อย เรื่องของผีหักคอคนก็ไม่ใช่เรื่องแปลกแล้วมั้งครับเนี่ย ^.^

4. ผีจะปฏิบัติการหลอกหลอนได้นั้น ต้องทำการสะสมพลังงานในบรรยากาศเข้าไปให้ได้อย่างน้อย 60 จูลส์ ก่อนการปลดปล่อยออกมาในรูปของแรงกระตุ้นอย่างรุนแรง แต่ข้อมูลจากผู้ประสบเหตุบอกเราว่าในเคสนี้ไม่มีการลดลงของอุณหภูมิในบรรยากาศแต่ประการใด โดยการคำนวณพบว่าถ้าผีสะสมพลังงานจากบรรยากาศจนได้ 60 จูลส์ ในเวลา 1 วินาที จะทำให้บรรยากาศบริเวณนั้นลดลงไปเพียง 1 องศา C การเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิเพียงเท่านี้ย่อมไม่สามารถทำให้ผู้ประสบเหตุรู้สึกรู้สาได้ ก็นับว่ามีเหตุผลดีอยู่ครับ (สรุปคือ ไม่ว่าจะปรากฏตัวหรือทำการหลอก ผีต้องใช้พลังงานจากบรรยากาศอยู่ดีสินะ)


ฟู่... เหนื่อยที่จะอ่านหรือยังครับ? ความจริงยังมีประเด็นที่น่าสนใจเกี่ยวกับฟิสิกส์ของผีอีกสองสามหัวข้อ เช่น น้ำหนัก มวล และปรากฏการณ์ที่เรียกว่าวิญญาณอยู่ด้วย ขอยกยอดไปเล่าต่อในคราวหน้านะครับ(ถ้ามีคนสนใจ) หรือไม่งั้นเราก็จะไปลุยเรื่องอื่นกันต่อ ส่วนจะเป็นเรื่องอะไรนั้นค่อยว่ากันอีกทีนะจ๊ะ

18/07/2003

== Sonic ==

Referrences (เห็นหรือยังว่าเก่าจริง หึ หึ...)
Carpenter, Donald G. The Physics of Haunting. Analog Science Fiction/Science Fact, October 1980.
ปริศนาชั่วนิรันดร์ / พจนี นิราศรพ, บรรณาธิการ. กรุงเทพฯ : ซีเอ็ดยูเคชั่น, 2539.

สงวนลิขสิทธิ์โดย © Mythland.org All Right Reserved.