:: โดย MIB ::
ซาลาดินผู้พิชิต หากเอ่ยถึง บุคคลผู้นี้ ชาวมุสลิมรู้จักและเทิดทูนผู้นี้ยิ่ง แต่ในทางคริสตศาสนา แล้ว ดูเหมือนจะเป็นบุคคลที่สร้างความเจ็บช้ำให้แก่พวกเขา เพราะเขาคือ ผู้เดียวที่มีอำนาจและเข้มแข็งพอที่จะผนึกกำลัง ฝ่ายอิสลาม เพื่อสู้กับนักรบแห่งคริสเตียนได้ โดยนำกองกำลังทหาร รุกเข้าซีเรีย ราวปลายเดือนตุลาคม ค.ศ.1178
ในขณะนั้น นครศักดิ์สิทธิ์เยรูซาเลมตกอยู่ภายใต้การปกครองของมุสลิมตั้งแต่ 638 ปี ก่อน คริสตกาล
แต่ในเดือนกรกฏาคม ค.ศ. 1099 ได้เกิดสงครามนองเลือดขึ้น โดยฝ่ายนักรบครูเสดจากยุโรปสามารถ ยึดครองนครเยรูซาเลมไว้ได้ และเข้าตั้งรกรากพร้อมทั้งสถาปนารัฐของตน ที่รู้จักกันโดยทั่วไปในนามของ เอาท์รีมเมอร์ (Outreamer) ตลอดระยะเวลา 200 ปีต่อ และจากนั้น คริสเตียนและมุสลิมได้มี การรบสู้แย่งชิงดินแดนศักดิ์สิทธิ์นี้เรื่อยมา จนมาถึงยุคผู้นำคนสำคัญของฝ่ายมุสลิม ได้แก่ ซา อัดดิน ยูซุป อิบน์อูยุบ หรือ อัล นาซีร์ แต่นักรบครูเสดซึ่งเป็นศัตรูเรียกเขาว่า ซาลาดิน
ซาลาดินเป็นชาวเคิร์ดครับ (ชนเผ่าที่กำลังมีปัญหาอยู่ทางตอนเหนือของอิรัก) เกิด ปี ค.ศ. 1138 พ่อของเขาคือ "อายุบ" ส่วนลุงก็คือ "อาซัด อุลดิน ชิกู" ที่เป็นนายทหารปฏิบัติการอยู่กับ อิหมัด อัลดิน ชางกี เจ้าผู้ครองนครโมซุล ต่อมาซาลาดินก็ได้ปฏิบัติหน้าที่กับบุตรของชางกีนามว่า "นูร์ อัลดิน มาหมุด" ช่วยกันขยายอาณาจักรออกไปยังซีเรีย ที่อยู่ติดกับพวกเอาท์รีมเมอร์ ในปี ค.ศ.1166 นูร์ อัลดิน ส่งกองทหารใต้การบัญชาการนำของ ชิกู ลุงของซาลาดิน เข้าพิชิตอียิปต์ ซาลาดิน ตอนนั้นเขายังเป็นนายทหารอยู่ครับ
หลายปีผ่านไป ในการรบที่ใช้กลยุทธ์ทุกอย่าง ชิกู และ ซาลาดิน บุกเข้านครไคโรได้ในเดือน มกราคม ค.ศ 1169 ซาลาดิน ได้ประหาร วิเซียร์ หรือ อัครมหาเสนาบดีของอียิปต์ และชิกูได้ขึ้นแทนตำแหน่ง แต่ดำรงตำแหน่งได้นานเพียงสามเดือน ชิกู ก็สิ้นชีวิตลง และซาลาดินเข้ามาดำรงตำแหน่งนี้ทันที
จากนั้นอีกสองปี นูร์ อัลดิน เห็นถึงความสามมารถจึงบัญชามาให้ซาลาดิน ถอดถอน กาหลิบ ฟาติมิด อัลอาดิด ทำให้อิทธิพลของ ชีอะห์อัตอิสลามหมดไป ซาลาดินพยายามคัดค้านวิธีการนั้น แต่กาหลิบถึงแก่อสัญกรรมเสียก่อนในเดือน กันยายน กาหลิบจากแบกแดดถูกแต่งตั้งให้ครองตำแหน่ง แทน และมีการฟื้นนิกายสุหนี่ ออโธดอกซ์ กระทั่งในอียิปต์ มีการลุกฮือขึ้นต่อต้านซาลาดินอย่าง รุนแรง แม้ นูร์ อัลดินเริ่มไม่ไว้วางใจในตัวเขา แต่โชคดีที่ อัลดินก็สิ้นชีวิตลงก่อนโดยหัวใจวายไปก่อนครับ ในเดือน กุมภาพันธ์ 1174 บุตรชาย อายุ 14 อัลซาลีห์ เป็นผู้สืบทอดอำนาจต่อมา โชคเข้าข้างซาลาดิน
ผลงานสู่ความยิ่งใหญ่
บุคคลสำคัญของมุสลิมต่างเห็นว่า ซาลาดินผู้เดียวที่เข้มแข็งพอจะผนึกกำลัง ฝ่ายอิสลามเพื่อสู้กับพวกคริสเตียนได้ พวกเขาจึงนำกองทหารรุกเข้าซีเรียราวปลายเดือนตุลาคม 1174 และรุกเข้าดามัสกัสโดยไม่มีการต่อต้านที่ เอเลปโซ ประชาชนยังสนับสนุน อัลซาลีห์ ที่ซาลาดินเป็นเสนาบดีอยู่ จากอำนาจของซาลาดิน ก็ได้มีการว่าจ้างพวกมือสังหารกลุ่มซาชิชิน เอาชีวิตของซาลาดิน ขณะที่เขาตั้งอยู่นอกเมือง หัวหน้าเผ่าชาวอาหรับ คนหนึ่งถูกสังหาร แต่โชคของซาลาดินยังคงอยู่ เขาเป็นเพียงหนึ่งในไม่กี่คนที่รอดชีวิตจากการถูกลอบสังหารครั้งนี้
ซาลาดินมีชัยเหนือพวกซางกิตอีกครั้งใน ปี 1176 ที่อีลาลซุลตาน และไม่มีใครขัดแย้งที่เขาเป็นผู้ควบคุมได้ทั้งภูมิภาค เมื่อ อัลซาลีห์เกิดป่วยและตายลงในปี 1181 (ขณะที่มีอายุเพียง 19 ปี) บุตรกษัตริย์อายุสั้นจัง ขอเดาว่า เขาคงแต่งงานกันเองในเครือญาติละมั้ง อาเลปโซ ก็ยอมแพ้ เมื่อเดือนมิถุนายน 1183 ครับ
อาเลปโซ
จนกระทั่ง ซาลาดิน ก็พุ่งความสนใจไปที่ครูเสด แห่งเอาท์รีมเมอร์ จากอียิปต์เขาได้ส่งกองทหารบุกเข้าไปในเดือน พฤศจิกายน 1177 โจมตีกษัตริย์โรค เรื้อน นาม บอลด์วินที่สี่ (ฺBaldwin IV of Jerusalem)แห่ง เยรูซาเลมที่ทุ่งเขา แห่งเทวออฟเจสเซอร์ แต่มีสัญญาสงบศึก ที่ไม่ค่อยจะราบรื่นนัก จนกระทั่งเดือนกันยายน 1183 ซาลาดินตัดสินใจโจมตีอีกครั้ง คราวนี้เขาบุกเข้าดินแดนเอาท์รีมเบอร์ ครั้งนี้จากซีเรียโดยข้ามแม่น้ำ จอร์แดนทางใต้ของทะเลกาลิลี ทางด้านกองกำลังทหารของบอล์ดวินยังพอที่จะหยุดยั้งการรุกของพวกมุสลิมได้ครับ (-‘’-) มันยังเหนียว อุดด้วยป้อมค่ายที่อัยจาลุทไว้ได้ครับ ส่วนซาลาดินวางฟอร์มทันทีรู้สึกว่ายังไม่พร้อมที่จะแหกค่ายของกษัตริย์บอลด์วิน จึงถอนกำลังกลับโดยข้ามแม่น้ำจอร์แดน
กีย์ เดอ ลูวินยาน (Guy de Lusignan)
ถึงกระนั้นก็ตาม กษัตริย์ บอลด์วิน สิ้นชีวิตลงในเดือน มีนาคม 1185 (งะ กษัตริย์อายุสั้นอีกแล้ว) ส่วน กีย์ เดอ ลูซินยาน (Guy de Lusignan) น้องเขยของบอลด์วินมาจากฝรั่งเศสได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกษัตริย์ทันที แม้ว่าสภาพของการสงบศึกระหว่างพวกเอาท์รีมเมอร์กับเพื่อนบ้านมุสลิมจะยังคง อยู่ แต่ กีย์ไม่สามารถจะควบคุมผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา โดยทหารของเขาได้ปล้นกองคาราวานของพวกมุสลิม จนในครั้งหนึ่ง ทหารนอกแถวก็ได้จับตัวน้องสาวของซาลาดินไว้ อ้าว ซาลาดินยอมได้ไง เขาก็ สาบานว่าจะฆ่าเรโนลด์ เดอ ซา-ติยอง ผู้จับน้องสาว ด้วยมือของเขาเอง กระทั่งซาลาดิน ยกพลผ่านจอร์แดนเข้ามาอีกครั้ง พร้อมกับความแค้น ในเดือนมิถุนายน ในปีเดียวกัน โดยมีทหารม้า 12,000 คน และทหารราบ 6,000 คน ซาลาดิน วางแผนที่จะล่อ ให้พวกนักรบครูเสดออกมาจากที่มั่นที่ ซัพพูริฟา โดยเข้าล้อมเมืองทิเบอร์เรียล
เมื่อถึงวันที่ 2 กรกฏาคม กีย์ เรียกประชุมสภาสงคราม ซึ่งมี เจอราร์ด เดอ ริดฟอร์ด นายใหญ่ของพวกไนท์เทมปลาร์และเรโนลด์ เดอชา ติญอง เจ้าปัญหาเข้าประชุมด้วยครับ โดยมีการโต้เถียงกันถึงเรื่องการที่จะรุกเข้าไปยังที่มั่นของซาลาดิน ซึ่งตั้งอยู่บนใกล้เนินเขาที่มีสองยอดที่เรียกว่า ฮอร์น ออฟ แฮทดิน ส่วนเคานท์เรย์มอนที่สาม จากทริโบลิ เสนอให้สร้างป้อมปราการที่ทิเบอเรียล ที่กำลังจะถูกล้อมโดยกองกำลังของซาลาดิน และภรรยาเขาอยู่ที่นั่นด้วยครับ ทางด้านเรย์มอนด์ ผู้ประชุมอีกคน เสนอความเห็นว่าทหารเดินทัพของเราที่ผ่านเนินกาลิเลียน ภายใต้ แสงอาทิตย์ที่ในฤดูร้อนจะทำให้กองกำลังอ่อนเปลี้ย และเสี่ยงต่อการซุ่มโจมตี จากข้าศึก ทำให้ซาลาดินก็ยึดปราการไว้ได้ และคิดว่าเขาเก็บ ภรรยาของเรย์มอนด์ ไว้เป็นค่าไถ่ นั่นก็คือกษัตริย์ กีย์ต้อง ยอมเสียทิเบอเรียล จะดีกว่าที่จะเสียอาณาจักรทั้งหมด แต่ กีย์เห็นด้วยกับเรย์มอนด์ว่า ควรจะตั้งมั่นอยู่ใน ซัพพูริฟา แต่ในคืนนั้นเอง เจอราร์ด ก็ชักนำ กีย์ให้เปลี่ยนความคิดซะ เพื่อลดความเสี่ยง ในการสู้รบประจันหน้าในที่โล่งแจ้ง แต่กีย์ไม่ฟัง เขาตัดสินใจที่จะเข้ารบทั้งที่เขาเหลือทหารเพียงส่วนน้อยไว้ป้องกัน
เข้าวันรุ่งขึ้น กองกำลังของกีย์ที่ประกอบด้วย อัศวิน 1,200 คน ทหารม้าเบา 3,500 คน และทหารราบ 10,000 คน มุ่งหน้าทางทิศตะวันออก ตัดผ่านเนินเขาที่แห้งแล้งไร้พืชพรรณ ท่ามกลางแสงแดดแผดเผา ทั้งเหนื่อยอ่อนและกระหายน้ำ จนกระทั่งพวกนักรบครูเสด ได้ตั้งค่ายทางด้านตะวันตกของลูเบีย ใกล้บ่อน้ำแห้ง แต่ในคืนนั้น เองที่ซาลาดินล้อมค่ายนั้นไว้ ตามแผน ล่อของเขาเองครับ จุ๊.จุ๊...อย่าบอกพวกกีย์นะครับ | 
